ปัจจัยทำนายกิจกรรมทางกายในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว

การวิจัยเชิงวิเคราะห์ภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับกิจกรรมทางกาย และปัจจัยทำนายกิจกรรมทางกายในผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว โดยใช้ทฤษฎีการปรับตัวของรอยเป็นกรอบแนวคิด กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวที่มีอาการคงที่ จำนวน 146 ราย ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิขั้นสูง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ไคสแควร์ สหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล และการถดถอยลอจิสติก

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 63 มีกิจกรรมทางกายอยู่ในระดับไม่เพียงพอ โดยปัจจัยที่สามารถร่วมทำนายการมีกิจกรรมทางกายของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ร้อยละ 25.6) ได้แก่ ระดับฮีโมโกลบินในเกณฑ์ปกติ (OR = 2.877), การสนับสนุนจากครอบครัว (OR = 1.060) และ ความกลัวต่อการเคลื่อนไหวร่างกาย (OR = 0.891)